Pricing Table Particle

Quickly drive clicks-and-mortar catalysts for change
  • Basic
  • Standard Compliant Channels
  • $50
  • Completely synergize resource taxing relationships via premier market
  • 1 GB of space
  • Support at $25/hour
  • Sign Up
  • Premium
  • Standard Compliant Channels
  • $100
  • Completely synergize resource taxing relationships via premier market
  • 10 GB of space
  • Support at $15/hour
  • Sign Up
  • Platinum
  • Standard Compliant Channels
  • $250
  • Completely synergize resource taxing relationships via premier market
  • 30 GB of space
  • Support at $5/hour
  • Sign Up
Άρθρα

Άρθρα (2)

 Η διάδραστη στην εξ'αποστάσεως εκπαίδευση

Παρόλο που τα ηλεκτρονικά προγράμματα εξ ’αποστάσεως μάθησης είναι σε θέση να ξεπεράσουν τους γεωγραφικούς περιορισμούς που προκύπτουν στην συμβατική τάξη αυτό δημιουργεί ταυτόχρονα μια ανασφάλεια στους μανθάνοντες αναφορικά με την ποιότητα και τη συχνότητα της διαδράσης την οποία απολαμβάνουν (Borup, West & Graham, 2012). Στην εξ ‘αποστάσεως εκπαίδευση τα είδη ανάδρασης κατηγοριοποιούνται σε ανάδρασεις μεταξύ εκπαιδευομένου – περιεχομένου, εκπαιδευτή – περιεχομένου, εκπαιδευομένου – τεχνολογικού μέσα, εκπαιδευομένων - εκπαιδευομένων (Chou, Peng & Chang; 2010). H αλληλεπίδραση μεταξύ εκπαιδευτικών, μαθητών και περιεχομένου αποτελεί παράγοντα ζωτικής σημασίας στην επίτευξη των στόχων της μαθησιακής διαδικασίας (Wei, Peng & Chou, 2014).

Σύμφωνα με τον Yung-Ming (2013) οι παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την αντίληψη της διάδρασης την οποία βιώνουν οι χρήστες προγραμμάτων μάθησης έχουν να κάνουν με τον έλεγχο του περιεχομένου και την αλληλουχία της επικοινωνίας, με την ταχύτητα και την συνέπεια της ανταπόκρισης την οποία παίρνουν, την αμφίδρομη και αμοιβαία συνδιαλλαγή με τους εκπαιδευτές καθώς και την εξατομίκευση των απαντήσεων – ανατροφοδοτήσεων που λαμβάνουν στις ερωτήσεις και στις κινήσεις τους. Οι άνωθεν παράγοντες επιδρούν στα ενδογενή κίνητρα των χρηστών, στην αντίληψη για την ευκολία χρήσης του προγράμματος καθώς επίσης και στην θεώρηση αναφορικά με τη χρησιμότητα και το ενδιαφέρον που προκαλεί (Framework for improving web based e-learning interactivity, 2016). Μάλιστα η σημασία της αντίληψης για ευκολία χρήσης και ανάδρασης διαπιστώνεται πως επηρεάζει άρρητα τις  επιδόσεις των μαθητών σε προγράμματα e-learning (Wei, Peng & Chou, 2014).

Η αλληλεπίδραση λοιπόν χρειάζεται να ενισχυθεί με συγκεκριμένες πρακτικές οι οποίες θα ικανοποιούν την ανάγκη και τις ανασφάλειες των εκπαιδευομένων. Με στόχο την διευκόλυνση της εξ αποστάσεως μάθησης οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν ηλεκτρονικές πλατφόρμες όπως η Moodle και η Blackboard, οι οποίες υποστηρίζουν την διαχείριση διαδικτυακών μαθημάτων και δραστηριοτήτων ταυτόχρονα με την ενίσχυση της έκθεσης των μαθητών στο αντικείμενο διδασκαλίας (Wei, Peng & Chou, 2014). Σε αυτές τις πλατφόρμες μάθησης είναι επιβεβλημένο οι χρήστες να εισέρχονται με υψηλή συχνότητα καθώς έτσι έχει παρατηρηθεί πως ενισχύεται η αλληλεπίδραση τους με τους άλλους συμμετέχοντες, καθηγητές και μαθητές (Wei, Peng & Chou, 2014). Οι εκπαιδευτές να έχουν καίριο ρόλο στο να εμπλέξουν τους μαθητές με τους άλλους συμμετέχοντες με σύγχρονο και ασύγχρονο τρόπο, ενθαρρύνοντας τους να ανταποκρίνονται στις ερωτήσεις τους δημιουργώντας μια κοινότητα μάθησης η οποία θα παρέχει στους μανθάνοντες ίσες ευκαιρίες επικοινωνίας όπως με ζωντανά μαθήματα και αλληλεπίδραση στο εικονικό περιβάλλον (Maboe, 2017).  Σε τελικό στάδιο ο εκπαιδευτικός πρέπει να καταφέρει να αναπτύξει μαζί με τους μαθητές μια ασύγχρονη επικοινωνία και να τη διαχειριστεί με το κατάλληλο τρόπο ώστε η κοινότητα μάθησης να είναι σε θέση να εμπλακεί σε συζητήσεις πάνω στο προς διάλογο θέμα (Maboe, 2017). Εν κατακλείδι πρέπει να παρέχεται ουσιαστική τεχνική βοήθεια σε δυσκολίες οι οποίες μπορεί να προκύψουν λόγω έλλειψης των απαραίτητων τεχνολογικών γνώσεων καθώς επίσης να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος σε όλη την διάρκεια του προγράμματος (Maboe, 2017)

Βιβλιογραφία

Borup, J., West, R.E. & Graham, C.R. (2012), Improving online social presence through asynchronous video. The Internet and Higher Education, 55(3), 195-203.

Chou, C., Peng, H. Y. & Chang, C. Y. (2010). The technical framework of interactive functions for course-management systems: students' perceptions, uses, and evaluations. Computers & Education, 55(3), 1004-1017.

Framework for improving web based e-learning interactivity. (2016). 2016 24th Telecommunications Forum (TELFOR), Telecommunications Forum (TELFOR), 2016 24th, 1. doi:10.1109/TELFOR.2016.7818925

Maboe, K. A. (2017). Full Length Article: Use of online interactive tools in an open distance learning context: Health studies students' perspective. Health SA Gesondheid, 22221-227. doi:10.1016/j.hsag.2017.02.001

Wei, H., Peng, H., & Chou, C. (2015). Can more interactivity improve learning achievement in an online course? Effects of college students' perception and actual use of a course-management system on their learning achievement. Computers & Education, 8310-21. doi:10.1016/j.compedu.2014.12.013

Yung-Ming, C. (2014). Roles of interactivity and usage experience in e-learning acceptance: a longitudinal study. International Journal Of Web Information Systems, (1), 2. doi:10.1108/IJWIS-05-2013-0015

Το παρών άρθρο έχει σκοπό να συγκρίνει και να αποσαφηνίσει δυο εκ των κυριότερων μαθησιακών θεωριών του Οικονομισμού-Κονστρουκτιβισμού (constructivism) και του Συμπεριφορισμού (Behaviourism) καθώς επίσης να ελέγξει με ποιους τρόπους δύναται να συμβάλουν κατά τον σχεδιασμό προγραμμάτων διαδικτυακής μάθησης.

Συμπεριφορισμός

Η βασική αρχή του Συμπεριφορισμού είναι πως η μάθηση είναι το αποτέλεσμα της ανταπόκρισης του ατόμου σε κάποιο ερέθισμα. Ο μαθητής δεν ενεργά αυτόνομα στο περιβάλλον αλλά αντιθέτως η συμπεριφορά του ελέγχεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες με αποτέλεσμα να μην έχει το έλεγχο της μάθησης ή του χρόνου που αυτή απαιτεί για να επιτευχθεί  (Η τεχνολογία στην Εκπαίδευση, n.d). Όλοι οι στόχοι που τίθενται είναι προκαθορισμένοι ενώ ο μανθάνων είναι την επιφορτισμένος με την απορρόφηση της προσφερόμενης γνώσης, ώστε σε τελικό στάδιο να παρουσιάσει επιθυμητές – προκαθορισμένες συμπεριφορές μετά το πέρας της μαθησιακής διαδικασίας. Ο μαθητής αξιολογείται ατομικά, και ελέγχεται εάν οι συμπεριφορές και οι αποδόσεις του μπορούν να δηλώσουν ότι έκανε κτήμα του την νέα γνώση σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει θέσει ο εκπαιδευτικός ως σωστή αντίδραση. (Weegar & Pacis, 2012). Τοιουτοτρόπως ο δάσκαλος βρίσκεται στο κέντρο της μάθησης, προσπαθώντας να βρει τρόπους ώστε να ενισχύσει τις επιθυμητές συμπεριφορές παρέχοντας τα κατάλληλα ερεθίσματα, χωρίς να λαμβάνει όμως υπόψη το κοινωνικό - πολιτιστικό πλαίσιο των διδασκόμενων καθώς και τις ανάγκες τους, αποτυγχάνοντας εντέλει στη συνεισφορά απόκτησης ανωτέρου επιπέδου ικανοτήτων ή αυτών που απαιτούν βαθύτερη επεξεργασία (Η τεχνολογία στην Εκπαίδευση, n.d.; Κωσταντίδης, 2005).

Κονστρουκτιβισμός - Οικοδομισμός

Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται μια άλλη κυρίαρχη μαθησιακή θεωρία ο κονστρουκτιβισμός ο οποίος πρεσβεύει πως η μάθηση είναι μια ενεργώς διαδικασία αφού οι μαθητές μπαίνουν στην διαδικασία οικοδόμησης της γνώσης προσπαθώντας να αποσαφηνίσουν τα γεγονότα του περιβάλλοντος κόσμου (Η τεχνολογία στην Εκπαίδευση, n.d.). Οι κονστρουκτιβιστές πιστεύουν πως μάθηση συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ενεργή επεξεργασία πληροφορίας και έτσι ζητούν από τους μαθητές να δημιουργήσουν τα δικά τους μοτίβα συνδέοντας τη νέα γνώση με εκείνα με αποτέλεσμα να υποκεινούν συνεχώς την καλλιέργεια μετα-γνωστικών ικανοτήτων (Η τεχνολογία στην Εκπαίδευση, n.d.; Κωσταντίδης, 2005). Οι κονστρουκτιβιστές δεν συμμερίζονται τη θέση του συμπεριφορισμού ότι η γνώση είναι ανεξάρτητη από το μυαλό και πιστεύουν ότι το μυαλό είναι η εσωτερική αντιπροσώπευση του εξωτερικού κόσμου με αποτέλεσμα οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να κατασκευάσουν την δική τους γνώση μέσα από προσωπικές εμπειρίες και πραγματικά γεγονότα (Weegar & Pacis, 2012). Οι δράσεις στο κονστρουκτιβιστικό μοντέλο ενισχύουν την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων των εμπλεκόμενων, την ικανότητα διεξαγωγής έρευνας και την εργασία εντός πλαισίου ομάδας, ενώ ο εκπαιδευτικός τελεί το ρόλο του βοηθού – υποστηρικτή της μαθησιακής διαδικασίας και των μαθητών του, ενθαρρύνοντας τους να διατυπώσουν τις δικές τους ιδέες και συμπεράσματα (Weegar & Pacis, 2012).

Επιλογή για την υλοποίηση προγραμμάτων εξ' αποστάσεως μάθησης

Η δημιουργία και η ανάγκη υιοθέτησης μια τεχνολογικής προσέγγισης στο αντικείμενο της διδασκαλίας και της διαδικτυακής μάθησης πηγάζει από την κοστρουκτιβιστική θεωρία. Σε άρθρο των Βρασίδας, Ζεμπύλας & Πέτρου (2005) οι θεωρίες του Vygotski για την αυτορυθμιζόμενη και αναστοχαστική γνώση εκφράζουν την άρρηκτα συνδεδεμένη φύση των θεωριών αυτών με τις νέες προσεγγίσεις στο χώρο της εκπαίδευσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διδασκαλία να οδηγείται στο απόγειο της, καθώς πλέον ο εκπαιδευτικός καλείται να συνδυάσει τόσο τις παιδαγωγικές προσεγγίσεις όσο και τις τεχνολογικές εφαρμογές και τις νέες διδακτικές προσεγγίσεις σχεδιάζοντας ουσιαστικά ένα αυθεντικό περιβάλλον γνώσης και μάθησης οπου θα φιλοξενηθούν μαθητές. (Erben, Ban & Casta~neda, 2009; Medina & Alvarez, 2014)

Παρόλες τις διαφορές τους και τα οφέλη τους οι δυο αυτές μαθησιακές θεωρίες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος κατά τον σχεδιασμό της διαδικτυακής μάθησης σήμερα. Παρόλου που τα διάφορα τεχνολογικά εργαλεία σχεδιασμένα κατά κύριο λόγο στο πλαίσιο των κονστρουκτιβιστριών θεωριών τείνουν να γείρουν την πλαστικά προς εκείνη την πλευρά, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί επιλέγουν να αξιοποιήσουν ένα συνδυασμό συμπεριφοριστικών και κονστρουκτιβιστικών μοντέλων σχεδίασης, αντιλαμβανόμενοι την δυναμική και των δυο θεωριών με στόχο την ικανοποίηση των εκπαιδευτικών ιδιαιτεροτήτων όλων των μαθητών (Weegar & Pacis, 2012).

Θεωρίες μάθησης

Βιβλιογραφία

Βρασίδας, Χ., Ζεμπύλας, Μ., & Πέτρου, Α. (2005). Σύγχρονα παιδαγωγικά μοντέλα και ο ρόλος της εκπαιδευτικής τεχνολογίας. Στο: Σ. Ρετάλης (επιμ.) Οι προηγμένες τεχνολογίες διαδικτύου στην υπηρεσία της μάθησης. (σελ. 35- 58), Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. 

Erben, T., Ban, R., & Casta~neda, M. (2009). Teaching English language learners through technology. New York, NY: Routledge 

Technology in Education. (n.d.) Learning Theories. https://economu.wordpress.com/εκπαιδευτικό-υλικό/θεωρίες-μάθησης ">Retrieved October 4, 2017 by https://economu.wordpress.com/ Educational-york/views

Kostantinidis, A. (2005). Learning Theories and Their Effects on Educational Software Design (Dissertation, Aristotle University of Thessaloniki, 2005).

 Medina, L. C., & Alvarez, C. P. (2014). Fostering Collaboration in CALL: Benefits and Challenges of Using Virtual Language Resource Centres.

Weegar, M.A. & Pacis, D. (2012). A Comparison of Two Theories of Learning - Behaviorism and Constructivism as applied to Face-to-Face and Online Learning. Presented at the E-Leader Conference. Manila, Philippines.